زندگى ] آنها باشند و آن مشركين را آواز ميرسد كجا هستند آنها كه شريك ما ميپنداشتيد ؟ [ اكنون در برابر اين گواهان ] بياوريد دليل و گواه خود را آنوقت است كه بدانند حقّ براى خداوند است و آنچه بدروغ و تهمت ميساختند از دست داده‌اند و خداى پندار خود را گم كرده‌اند . 76 [ اينك نمونه اى از كجرفتاران بيچاره شده ] : قارون مردى بود از ملَّت موسى كه خود را برتر از آنها دانست [ و در دين سركشى آغاز كرد ] با اينكه [ مشمول عنايت ما بود و ] به او آن اندازه اندوخته بخشيديم كه برداشتن كليدهاى آن گروهى نيرومند را به زحمت ميداشت . روزى همان مردمش به او گفتند : [ اى قارون به اين سرمايهء خود ] دلخوش مباش كه خداوند آنهائى كه بمال خود شاد هستند دوست ندارد . 77 بلكه از اينها كه خدا به تو داده سراى آخرت خود درست كن و بهره ى هميشگى خود را كه سود اين خواسته ها است فراموش مكن و به ديگران نيكى كن چنان كه خدا به تو نيكى كرده است . و در زمين خدا پى فساد مرو كه خداوند تباه - كاران را دوست ندارد . 78 او بپاسخ گفت : آنچه دارم از خرد خود فراهم كرده‌ام . آيا چرا او نميدانست در گذشته خداوند كسانى را نابود كرده است كه بمال و مرد ، از او فزون بودند و چنين است كه مردم مجرم پرسش ناشده بدوزخ روانه اند 79 او [ براى نمايش ] خود را بزيورها آراسته بجلو خويشان خود نمودار شد و آنها كه آرزوى زيبائى زندگى داشتند گفتند : ايكاش ما هم مثل قارون بوديم كه چه زندگى خوش و نصيبى بزرگ دارد 80 لكن آنها كه مؤمن و عالم بودند گفتند : اى واى كه مزد خداوندى براى مرد مؤمن نيكوكار از همه ى اينها بهتر است و البتّه آنجور مزد بهره ى مردم شكيبا است و بس . 81 [ و آخر كار قارون اين شد كه ] او را با خانه و زندگيش به زمين فرو برديم كه از كسانش در برابر فرمان حقّ كسى بدادش نرسيد و نتوانست كسى را بكومك خود بخواهد . 82 اينجا بود كه مردميكه ديروز آرزومند مال و منال او بودند گفتند : اى واى كه گويا خداوند آن بنده را روزى دهد كه خود خواهد و بسرنوشت كند و اگر منّتى و سپاسى بر ما